خواسته يا نخواسته بهره مىبرند . انسان‌هاى كامل چون به ام الكتاب رسيده‌اند ، ام الكتاب ، محسوس آنان است : « فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ * لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ » « 1 » . [ كه ] در كتابى مصون از هر گونه تحريف و دگرگونى [ به نام لوح محفوظ جاى دارد ] * جز پاك شدگان [ از هر نوع آلودگى ] به [ حقايق و اسرار و لطايف ] آن دسترسى پيدا نمىكنند . از نشأت طبيعت و زمان ، فراترند پس هم بر لبهء گذشته پا مىگذارند و هم بر لبهء آينده ، يعنى به جايى مىرسند كه زمان زير پاى آنان است ، به همين سبب هم از گذشته باخبرند و هم آينده نزد آنان حاضر است ، چون خاصيت كسى كه روى زمان پا مىگذارد و فراتر از زمان و مكان ايستاده است آن است كه گذشته و آينده را مىنگرد . آنان ، گذشته را چنان كه اتفاق افتاده مىبينند و آينده را آن گونه كه اتفاق خواهد افتاد مىنگرند . مگر در قرآن مجيد نمىخوانيم كه خدا در معراج ، آيندهء هستى تا قيامت و پس از آن را به پيامبرش نشان داده است : « ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى * فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى » « 2 » . سپس نزديك رفت و نزديك‌تر شد ، * پس [ فاصله‌اش با پيامبر ] به اندازه فاصلهء دو كمان گشت يا نزديك‌تر شد . « وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى * عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى * عِنْدَها جَنَّةُ

--> ( 1 ) - واقعه ( 56 ) : 78 - 79 . ( 2 ) - نجم ( 53 ) : 8 - 9 .